ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਦਰਦ-ਮੁਕਤ ਟੀਕੇ, ਤਿੰਨ ਹਿਸਿਆਂ ਦਾ ਤੀਸਰਾ ਭਾਗ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਇੱਕ ਦੰਦ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਗਈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਸੀ, ਦੰਦ ਠੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵਾਰ ਹੀਂ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਵੀ - ਕਈ ਵਾਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ - ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਤੋਹਫ਼ੇ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀਗਨ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਤਾਜ਼ੇ ਫਲ, ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਨਰਸਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵਾਂ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ, ਇੰਟਰਨਸ਼ਿਪ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖੀ ਗਈ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਲਈ ਬਸ ਆਪਣਾ ਧੰਨਵਾਦ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤੀ ਹਨ। ਉਹ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮਾੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ - ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਅਤੇ ਸਿਗਰਟ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ - ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਲਈ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਾੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਸ਼ੇ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼। ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ ਜਿਸਦਾ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ। ਸ਼ਰਾਬ, ਨਸ਼ੇ, ਸਿਗਰਟ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਦਹਿਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਿਰਨ- ਜਾਂ ਲੂੰਬੜੀ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਵਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ।

ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੋਫੇ 'ਤੇ ਲੇਟੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਨੱਸਥੀਸੀਆ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਹੋਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਕਾਰ ਲੰਘ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਤੋਂ, ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਫਲ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲ ਖਰੀਦੇ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦਾ ਕਵਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੀ ਚਾਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੜਕ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਫਲ ਵੇਚ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਹਮਦਰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਖਰੀਦਿਆ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀਗਨ ਗੂਡੀਜ਼, ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਖਰੀਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਕਲੀਨਿਕ, ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਤੇ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਡਾਕਟਰ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦੇ-ਗਏ ਸੁਆਦੀ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਫਲ ਪਸੰਦ ਆਏ?" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਗਰ ਲਈ ਇਨਸੁਲਿਨ ਟੀਕਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਓਹ, ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂਜੀ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਨਸੁਲਿਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ?" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਨਹੀਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਰੋਜ਼।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਹ ਸਾਰੇ ਟੀਕੇ ਕਿੱਥੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ?" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂਜੀ, ਅੱਜ ਇਹ ਨਾਭੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨੇੜੇ ਹੈ।"

ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਕੁਰਸੀ ਤੋਂ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਤੁਰੇ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਇਸ ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵੀ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।" ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਇਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ! ਮੈਂਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਫਸੋਸ ਹੈ।" ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸਦੀ ਆਦਤ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਦਿਨ ਡਾਕਟਰੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੱਖਰੀ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਦਵਾਈ, ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਖੋਜ ਲੈਣ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਝੱਲਣਾ ਪਵੇ।" ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦੀ।" ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਓਹ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਜਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹੋਂ।" ਸੋ ਮੈਂ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਲਾ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਸੋ ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ T-Y ਕਹਿ ਕੇ ਬੁਲਾਈਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਵੱਖਰਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਹਮਲਾਵਰ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਮਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਇਸਨੇ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸਨ, ਮੈਂ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਮਲਾਵਰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਸਨ - ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁੱਤੇ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ - ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਇੰਨੇ ਮਾੜੇ ਹੋਣ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਹੋਵੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਉਹ ਇਸ ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ, ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੂਜੇ ਕੁੱਤੇ-ਲੋਕਾਂ, ਹੋਰ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ, ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਹੈ, ਇਸ ਉੱਪਰ-ਦੱਸੀ ਗਈ ਸੂਈ-ਰਹਿਤ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ! ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ!!!....

ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਢਹਿ ਹੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਕਿਹਾ, "ਓਹ ਪਿਆਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ! ਅਤੇ ਹੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਬੁਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਕਿ ਉਹ ਦੁੱਖ ਝੱਲੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ(-ਵਿਅਕਤੀ) ਹੈ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮਦਦ ਕਰੋ।" ਪਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਇਸਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ। ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ(-ਲੋਕ) ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਆਲੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ! ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਆਏ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਕ ਇਲਾਜ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਇਸ ਤਰਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦੇਣਦਾਰ ਹਾਂ। ਇਹ ਬਸ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।

ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਉਸਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨੇਕ ਕੰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਅਤੇ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖੀ ਅਤੇ ਡਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਕਾਸ਼ ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਉਸਦੇ ਲਈ ਲੈ ਸਕਦੀ । ਸਾਡੇ ਮਨੁਖਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਆਸਾਨ ਹੈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੱਭਣੀਆਂ ਦਰਦ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾਉਣ ਲਈ, ਜਾਂ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ। ਸੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਕਰੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਗੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ(-ਵਿਅਕਤੀ) ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੁੱਤਾ(-ਵਿਅਕਤੀ) ਹੈ। ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਘੁੱਟਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਗਲਾ ਘੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਦਿਆਲੂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰ ਇਹ ਇਕ ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿ-ਨਿਵਾਸੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ, ਹੋਰ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਬਿੱਲੀ(-ਵਿਅਕਤੀ) ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਇੰਨੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰ ਸੂਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਵਾਈ ਦੇ ਸਕੋ। ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵੁਕ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਭਾਵੁਕ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਕਿ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜਾਨਵਰ-ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਸ, ਨਸ਼ੇ, ਸ਼ਰਾਬ, ਸਿਗਰਟ, ਆਦਿ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਠੀਕ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਾਡਾ ਗ੍ਰਹਿ ਗਰੀਬ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ, ਪੂਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ - ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ - ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਜਾਂ ਜੰਗਲਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਜਾਨਵਰਾਂ-ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਮਾਰਨ ਲਈਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਬਣਾ ਸਕਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਸਨ। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਖਾਣ, ਵਰਤਣ, ਲੰਬੀ, ਲੰਬੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ - ਸਿਹਤਮੰਦ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਲਤ, ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਕੀ ਫਾਇਦਾ? ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਠੀਕ ਹੈ। ਬਸ ਚੰਗੇ, ਦਿਆਲੂ, ਉਦਾਰ, ਹਮਦਰਦ, ਪਿਆਰ-ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਰਹਿਮਦਿਲ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਤਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ, ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ, ਆਦਿ ਲਈ ਲਾਭ ਉਠਾ ਸਕੋਗੇ। ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ। ਜੇ ਹੁਣ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਵਿਚ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ-ਹੋਏ ਨਿਰਮੋਹਕ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦੇ।

ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਬਹੁਤ ਪਤਲਾ ਹੋਵੇ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ - ਉਹ ਬਚਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੋ। ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਗ੍ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਪਵੇ। ਬਸ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸਵਰਗ ਬਣਾਓ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ, ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਬਣਾਓ, ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣਾਓ, ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਬਣਾਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਠੀਕ ਰਹੋ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੀ। ਆਮੇਨ।

Photo Caption: "ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਮੁਸਕਰਾਹਟ"

ਫੋਟੋ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ