بگذارید این یادآورِ ما باشد که ما، سرپرستانِ این خانهٔ فروتن هستیم و مسئولیم آن را برای کسانی که پس از ما می‌آیند حفظ کنیم.

و حالا یک حرف دل به زبان مغولی، با زیرنویسِ چند زبانه، از یک متشرف در مغولستان داریم:

درود به استاد بسیار عزیز و تیمِ سوپریم مستر تلویزیون. مایلم یک مکاشفه درونی را که در طی مدیتیشن کوان یین در مرکزِ اولان ‌باتور داشتم، به اشتراک بگذارم.

در حینِ مدیتیشن، جهانی بسیار غبارآلود و خاکستری دیدم با ساختمان‌هایی در دود، و آن جهان، جهانِ ما بود. خورشید پشتِ آن دیده می‌شد و با لایه‌های بسیاری از دیوارها و سپرهای ضخیم پوشیده شده بود. به نظر می‌رسید با بتن پوشانده شده است. خورشید غالباً پشتِ سپرها منفجر می‌شد و برخی از انفجارها بسیار نیرومند بود و باعث می‌شد دیوار ترک بردارد و انفجارها دیده شوند. در چنین انفجارهایی، این وضعیت پیش می‌آمد: اگر شعله‌ای کوچک به جهانِ ما نفوذ کند، کدام کشور، کدام مکان آسیب خواهد دید؟ فکر کردم اگر جایی آسیب ببیند، زمینِ آنجا نابود خواهد شد؛ مردم، اشخاص- حیوان و محیط زیست خواهند مرد و نابود خواهند شد، و بازیابیِ آن تقریباً ناممکن خواهد بود.

نکتهٔ اصلی این است که عملکرد مردم لایه‌های بسیاری از کارما ایجاد کرده بود و هرچه این لایه‌ها ضخیم ‌تر و بیشتر می‌شد، خورشید با دفعات بیشتری منفجر می‌شد. اما من، بخشی از آن لایه‌های بسیار را برداشتم و همان ‌جا ایستادم و با دستانم آنها را بالا گرفتم. و بسیاری از خدایانِ دیگر هم از پیش آنجا ایستاده بودند و این وزنه ها را با دستانِ خود بالا نگه می داشتند. این بار برای من شبیه یک دیوارِ بزرگِ خاکستری و سنگینِ بتنی بود و خدایانِ بسیاری می‌کوشیدند با بالا بردنِ این بار، هرطور که می‌توانند دنیا را نجات دهند. یک متشرف از مغولستان که سپاسگزارِ قدرت و حفاظتِ خداوند است

متشرفِ اندیشمندِ مغولستان، حقیقتاً سپاسگزاریم که به ‌طور نامرئی به‌ وسیلهٔ نیروی الهی محافظت می‌شویم. مکاشفه درونیِ شما بشر را از پیامدهای مخالفت با قوانین کیهانی برحذر می‌دارد. بگذارید این یادآورِ ما باشد که ما، سرپرستانِ این خانهٔ فروتن هستیم و مسئولیم آن را برای کسانی که پس از ما می‌آیند حفظ کنیم. باشد که فصل‌های پیشِ رو با شما و مردمِ خندانِ مغولستان، مهربان و خوش‌رفتار باشد، تیمِ سوپریم مستر تلویزیون،

ضمنا استاد پیامی سرشار از محبت برایتان دارند: "شاگردِ باوقارِ خداوند از مغولستان، از پیام شما و نگرانیِ صمیمانه ‌تان برای رفاهِ سیارهٔ مان سپاسگزارم. تجلیِ افکارِ ما بسیار قدرتمند است. امیدوار بمانید؛ زیرا تغییراتِ مثبت در پیرامونِ ما در حال رخ دادن است. هرچند تدریجی‌اند، اما اگر مردم آگاه ‌تر شوند، می‌توانند زودتر هم اتفاق بیفتند. باشد که هر گامِ رو به جلو، شما و مغولستانِ آرام را به قدرتِ الوهیت نزدیک‌ تر کند. با عشقِ فراوان به همهٔ شما."