Visits to Hell, Part 14 – Rescuing Sinners Associated with False masters for the Sixth Time

Mistrzyni zawołała: „Chodź szybko ze mną!”. Poleciałyśmy na dziwną, ciemną planetę, obie ubrane w obcisłe, miękkie złote zbroje, i zaczęłyśmy ją badać, dostrzegając niejasno kwadratową stalową pokrywę na ziemi. Mistrzyni wyciągnęła rękę, aby ją odblokować i podniosła tę kwadratową pokrywę. Z pokrywy wydobył się okropny, trujący gaz. Szybko się wycofałyśmy i odleciałyśmy.

Zapytałam Mistrzynię: „Czy znów będziemy ratować fałszywych mistrzów? Ich fizyczne ciała nie wiedzą, że Mistrzyni już po raz szósty uratowała ich dusze. I nie okazują skruchy po uratowaniu. Nie powinnyśmy ich już ratować!” Mistrzyni odpowiedziała z współczuciem: „To są wspólnicy fałszywych mistrzów. Chociaż pomagali fałszywym mistrzom popełniać złe uczynki, niektórzy z nich nie zdawali sobie sprawy, że to, co robią, jest złe. Zostali po prostu oszukani; nie są źli”.

Popełniając diabelskie zbrodnie, zespoły fałszywych mistrzów zebrały zbyt ciężką karmę, więc łatwo zostają wessani do piekieł odpowiadających ich zbrodniom wewnątrz niektórych ciemnych planet, aby zostać ukarani. Ponieważ Miłosierna Mistrzyni chce ich zbawić, musi dowiedzieć się, gdzie znajdują się ich ciała astralne. Bardzo trudno jest uratować ich z różnych rodzajów piekieł.

Trujący gaz w krypcie musi zostać odessany, zanim będziemy mogły wejść. Wyjęłam magiczne narzędzie próżniowe, aby go odessać, ale po długim czasie wciąż nie udało mi się go całkowicie usunąć. Wydawało się, że w środku znajduje się ogromna przestrzeń. Po ogromnym wysiłku powietrze stało się nieco czystsze, ale nieoczekiwanie, dziki, gigantyczny, demoniczny wąż nagle wyskoczył z krypty, z wysoko uniesioną głową i ogromnymi, ognistymi oczami, odsłaniając część swojego ciała. Odruchowo użyłam mojego cennego miecza, aby przeciąć demonicznego węża na pół z charakterystycznym „szumem”. Nieoczekiwanie krew demonicznego węża była bardzo żrąca, a śmiertelna trucizna wytrysnęła we wszystkich kierunkach, rozpryskując się na ziemię z syczącym dźwiękiem. Nie tylko była w stanie stopić ludzkie ciało, ale miała również ostry, trujący zapach. To było bardzo przerażające! Mistrzyni i ja natychmiast odleciałyśmy w odległe miejsce, aby się schronić i musiałyśmy poczekać, aż trujący gaz się rozproszy, zanim podjęłyśmy dalsze działania.

Mistrzyni poinstruowała mnie: „Lepiej go złap, zamiast zabijać od razu, jego jad jest zbyt silny!” Postępując zgodnie z instrukcją Mistrzyni, położyłam przynętę w pobliżu i rzeczywiście, trzy lub cztery gigantyczne demoniczne węże wypełzły z jaskini. Złapałam je dużą złotą siecią i mocno związałam. Spoglądając w dół do krypty, nie widziałam wyraźnie. Wydawało się, że jest to srebrzystobiały metalowy korytarz. Mistrzyni i ja weszłyśmy do środka i zsunęłyśmy się w dół, obracając się i skręcając kilka razy, zanim w końcu wylądowałyśmy na ciemnej, brązowej, porośniętej mchem ziemi.

Wokół było bardzo ciemno, ale nadal widziałyśmy wiele wysokich, demonicznych drzew, spoglądających na nas z góry i emanujących ponurą i przygnębiającą aurą, a niektóre z nich wyrzucały w naszą stronę cuchnące powietrze. W tym rozległym demonicznym lesie czaiły się gigantyczne demoniczne węże. Szybko poszłyśmy do końca demonicznego lasu, gdzie znajdowała się owalna jaskinia z żelazną bramą wejściową zamkniętą na dużą kłódkę. Niewyraźnie widziałyśmy, że w środku było wiele osób, które zamieniły się w szkielety, ale nadal były w stanie się poruszać. Ich ciała były całkowicie zgniłe i nie było widać ani jednego kawałka nieuszkodzonej skóry!

Na widok Mistrzyni grzesznicy rzucili się do ogrodzenia, wyciągając palce zgniłe aż do kości i wołając o pomoc. Żelazne ogrodzenie było oczywiście bardzo solidne i nie można było go otworzyć bez magicznego narzędzia. Wyjęłam spinkę do włosów Sea-Anchoring wykutą i podarowaną mi przez samego Taiyi Zhenrena, która była bardzo mocna i mogła wytrzymać silne uderzenia. Jednym ruchem żelazna brama otworzyła się z hukiem. Ludzie przetoczyli się i wyczołgali na zewnątrz.

Byli wśród nich mężczyźni i kobiety, wszyscy o azjatyckich rysach twarzy, prawdopodobnie Aulakczycy (Wietnamczycy). Ich ubrania były podarte, brudne i bardzo śmierdzące. Przyglądając się bliżej, zauważyłam, że całe ich ciała były pokryte zgnilizną, z dziurami tak głębokimi, że widoczne były kości, ropa i smród, pogryzione przez jadowite owady. Po torturach prowadzących do śmierci odradzali się, aby ponownie cierpieć tę samą karę w kółko. To było niezwykle przerażające! Widząc to, Mistrzyni zapłakała z wielkiego współczucia i smutku. Wyjęła kilka pigułek dla tych grzeszników, których krew i ciało powoli odrastały, stopniowo powracając do pierwotnego kształtu. Była tam kobieta, której dwa oczy zostały wygryzione przez owady, pozostawiając tylko głębokie zagłębienia. Teraz, gdy jej oczy powoli odrosły, mogła nas wyraźnie widzieć. Uklękła, aby podziękować Mistrzyni, podczas gdy inni wydawali się nieokazujący skruchy i milczeli.

Surowo ich zganiłem: „Ci fałszywi mistrzowie nie mają żadnej mocy, a jednak ośmielają się podszywać pod oświeconego Mistrza. Wykorzystują swój status, aby wykorzystywać uczniów, molestować seksualnie ich i dzieci oraz nieprawidłowo zbierać pieniądze. Pomogliście im krzywdzić ludzi! Gdyby nie nieskończone współczucie Mistrzyni, nawet nie zawracałabym sobie głowy ratowaniem was. Zasługujecie na to!”. Mistrzyni pociągnęła mnie za rękę, potrząsnęła głową i dała mi znak, żebym przestała ich karcić. Mam wybuchowy charakter; nie jestem tak współczująca jak Mistrzyni! Skarżyłam się Mistrzyni: „Jeśli nie damy tym złym ludziom nauczki, kto wie, co zrobią następnym razem? Wtedy Mistrzyni będzie musiała poświęcić swój cenny czas z bardzo napiętego harmonogramu, aby ponownie ich ratować. Jak uda Ci się zakończyć tę pracę?” Mistrzyni roześmiała się i powiedziała: „Jesteś bardzo porywczym dzieckiem, ale jesteś dla mnie dobrym pomocnikiem i potrafisz właściwie zająć się tą sprawą”.

Zapytałam: „Czy ciała fizyczne tych ludzi nadal żyją na Ziemi?” Mistrzyni odpowiedziała: „Prawie wszystkie, ale jeśli ich dusze pozostaną w tym miejscu zbyt długo, ich fizyczne umysły nie będą w stanie się obudzić i będą na zawsze pomagać fałszywym mistrzom w czynieniu zła”. Powiedziałam: „Dlatego Mistrzyni nadal daje im szansę na poprawę. Po powrocie na pewno ujawnię to światu, mając nadzieję, że ci fałszywi mistrzowie i ich zespoły to zobaczą. W przeciwnym razie współczucie Mistrzyni i jej wysiłki pójdą na marne”.

Mistrzyni skinęła głową i powiedziała: „Zabierz tych ludzi i ulecz ich. Nagradzam cię”. Odpowiedziałam: „Nie chcę żadnej nagrody. Mam tylko nadzieję, że Mistrzyni będzie mogła żyć wygodnie. Nie mogę znieść widoku Mistrzyni prowadzącej takie koczownicze życie. Mistrzyni musi nieustannie cierpieć z powodu karmy tych, którzy zabijają istoty i jedzą mięso zwierząt na Ziemi, oraz z powodu tych niezwykle złych, fałszywych mistrzów i grzeszników, co jest naprawdę niesprawiedliwe!”

Mistrzyni dotknęła mojej głowy i zapytała: „Co zamierzasz zrobić z tymi demonicznymi wężami tam na zewnątrz?”. Zastanowiłam się przez chwilę i odpowiedziałam: „Być może istnienie tego rodzaju piekła jest nadal konieczne? Czy powinnam wypuścić te demoniczne węże z powrotem tutaj?”. Mistrzyni powiedziała: „Te demoniczne węże żywią się ludźmi. Najpierw rozpylają swój jad na ludzkie ciało, czekają, aż ciało ulegnie korozji, a następnie wysysają ludzkiego ducha i esencję spoza ogrodzenia”.

Jakie to przerażające! Gdyby wiedzieli, że spotka ich taka straszna kara za udawanie oświeconych Mistrzów lub pomaganie tym fałszywym mistrzom w ich karierze, ludzie natychmiast pokutowaliby i poprawili się, i nigdy nie odważyliby się ponownie zarabiać takich brudnych pieniędzy! Mistrzyni powiedziała ze współczuciem i smutkiem: „Ludzie na tym świecie są tak bardzo nieświadomi. Piekło nigdy nie będzie puste, ponieważ ludzie widzą tylko natychmiastowe korzyści, ale nie są świadomi okropności piekła, które na nich czeka. Lepiej poinformuj o tym wszystkich. Jestem zmęczona. Wracajmy!”

Zmniejszyłam grzeszników i włożyłam ich do małej torby, a następnie uniosłam się na powierzchnię krypty. Dobrałam się do tych gigantycznych demonicznych węży uwięzionych w wielkiej złotej sieci, mówiąc: „Jeśli następnym razem zobaczycie Mistrzynię, musicie okazać Jej szacunek! Zobaczymy, kto odważy się ponownie działać pochopnie!”. Gdy tylko złota sieć została wycofana, te przerażone gigantyczne demoniczne węże uciekły z powrotem do krypty i nie odważyły się ruszyć. Mistrzyni położyła kwadratową żelazną pokrywę na ziemi i zapieczętowała ją. Grzesznicy zostali najpierw wysłani do basenu uzdrawiającego ducha w wyższej sferze, a dopiero po wyleczeniu wysłani z powrotem do swoich fizycznych ciał.

Mu Yun, Tajwan (Formoza)

Weganizm omija twoją celę w piekle

Weganizm: porzuć piekło, zyskaj Niebo.

Każdy z uczniów Mistrzyni ma podobne, różne lub więcej wewnętrznych doświadczeń duchowych i/lub błogosławieństw świata zewnętrznego; to tylko kilka przykładów. Zazwyczaj zachowujemy je dla siebie, zgodnie z radą Mistrzyni.

Aby uzyskać więcej świadectw do pobrania za darmo, odwiedźcie stronę SupremeMasterTV.com/to-heaven