รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
ถึงแม้จะมีชาวสัตว์มาหาฉัน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยเฉพาะ ช่วงหลัง ๆ นี้มีมากกว่าปกติ แต่ฉันก็ไม่ถามอะไรพวกเขา แต่ในวันนี้ฉันได้ถามว่า "ใครบอกคุณเรื่องนี้? ใครบอกคุณเรื่องสันติภาพและ บอกฉันว่าไม่ต้องกังวล?” เธอบอกว่าพี่ชายบอกเธอว่า ฉันถามว่า "พี่ชายคนไหนล่ะ?" ฉันมีสมาชิกในกลุ่มเยอะมาก มีทั้งพี่น้องชายหญิงมากมาย คนไหนล่ะ?” เธอบอกว่า "ไม่ใช่ค่ะ เขาเป็นพี่ชายจากสวรรค์" มันอาจจะเป็นพี่ชายนก ที่จากโลกนี้ไปแล้ว แต่ตอนนี้ไปอยู่บนสวรรค์ และพวกเขายังเชื่อมต่อ กับกันและกันอยู่ เช่นเดียวกับตอนที่ชาวสุนัขของฉัน เสียชีวิตไม่นานมานี้ ปีที่แล้ว ฉันไม่มีโอกาสได้ไปพบเธอ ก่อนที่เธอจะจากไป แต่เธอก็มีความสุข เธออยู่ในนิวแลนด์แล้ว และเธอยังสามารถติดต่อ กับหนึ่งในชาวสุนัขของฉันได้ ซึ่งเธอเคยอยู่ด้วยกัน ในห้องเดียวกัน นอนในห้องเดียวกัน และถ้าคนใดคนหนึ่งหายไป อีกคนหนึ่งก็จะตื่นตระหนก หวาดกลัว และดูเหมือน จะไม่ต้องการกินหรือดื่ม หรือเศร้าโศกมาก ส่วนใหญ่แล้ว เวลาที่ฉันอยู่ที่นั่น ฉันจะพาเธอไปที่ ห้องของฉันแล้วบอกเธอว่า "น้องสาวของเธอจะไม่เป็นไร เธอแค่ต้องการพักผ่อนบ้าง หมอแนะนำให้เธอพักผ่อน เนื่องจาก เป็นโรคทางพันธุกรรมบางอย่าง แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้ ควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว แต่เธอจำเป็นต้อง ไปพักรักษาตัวที่ โรงพยาบาลสักระยะหนึ่ง โอเคนะ?" แล้วอีกฝ่ายก็ จะสงบลงเอง และทั้งสองนี้ก็เข้ากันได้ดีมาก สนิทกันสุด ๆ ดังนั้นหลังจากตัวใหญ่กว่าจากไป แล้ว พวกเขาก็ยังสามารถติดต่อกันได้ นั่นคือสิ่งที่เกี่ยวกับ ความสัมพันธ์ของชาวสัตว์ ชาวสัตว์ พวกเขาสามารถ ทำสิ่งต่าง ๆ มากมายที่ มนุษย์หลายคนทำไม่ได้ และฉันก็ดีใจมากที่ได้รู้เรื่องราว มากมายเกี่ยวกับอาณาจักรชาวสัตว์ พวกเขาช่างคู่ควร พวกเขาช่างงดงาม พวกเขาช่างบริสุทธิ์ พวกเขาช่างไร้เงื่อนไข พวกเขาช่างซื่อสัตย์ โอ้พระเจ้า ฉันไม่สามารถพูดถึง ชาวสัตว์ได้มากพอ ดังนั้นฉันจึงไม่มีวัน เข้าใจและยอมรับ ความจริงที่ว่าบางคน ฆ่าชาวสัตว์แล้ว และนำเนื้อของพวกเขา ใส่ปากกิน ฉันไม่มีวันเข้าใจเรื่องนั้นได้เลย แน่นอนว่า เด็ก ๆ พวกเขายังเยาว์วัย และถูกบังคับ ให้กิน ให้กินเนื้อชาวสัตว์ ตั้งแต่ตอนอายุยังน้อยแล้ว แต่ผู้ใหญ่เข้าใจมากกว่า ทำไมพวกเขาถึงไม่ตั้งคำถามล่ะ? ทำไมพวกเขาถึงรักชาวสุนัข และกินชาวสัตว์อื่น? หรือนำเนื้อจากชาวสัตว์ที่ ปรุงสำเร็จแล้วมาให้ ชาวสุนัขกิน? ชาวสุนัขทำอะไรไม่ได้เลย พวกเขากินทุกอย่าง ที่คุณป้อนให้ แต่ถ้าเราฝึกฝนพวกเขา ตั้งแต่เด็ก พวกเขาก็จะรู้ ว่าตัวเองชอบกินผักมากกว่า พวกเขาชอบอาหารวีแกนมากกว่า ฉันเคยบอกคุณแล้วว่า ฉันเคยให้อาหารชาวนกนางนวล ที่อาศัยอยู่บนชายหาดในอิตาลี และที่อื่น ๆ พวกเขาชอบอาหารง่าย ๆ ของฉันมากกว่า เช่น ขนมปังกับอะไรทำนองนั้น แทนที่จะอยู่กลางทะเล แล้วกินปลาเป็นอาหาร พวกเขาไม่ชอบมัน พวกเขากล่าวว่า "ชาวปลา เหม็นมาก" แต่พวกเขาต้องกินมัน ถ้าพวกเขาไม่มี อาหารอื่นให้กิน ทุกครั้งที่ฉันให้อาหารพวกเขา พวกเขาคุ้นเคยกับมันแล้ว พวกเขาไม่ต้องการออกไป หาอาหารในทะเล พวกเขากลับมาที่ลานบ้านที่ว่างเปล่านั้น ฉันจึงให้อาหารพวกเขา และพวกเขารู้สึกขอบคุณมาก และมีความสุขมาก ๆ ครั้งหนึ่งฉันอยู่ในสถานที่ที่ แตกต่างออกไป ไม่ใช่สถานที่เดิม และฉันไม่สามารถให้อาหารพวกเขาได้ เพราะมันเป็นสิ่งต้องห้าม แต่ฉันไปบ้านอีกหลังหนึ่ง และที่นั่นมีลานเล็ก ๆ เป็นลานส่วนตัว และผู้คนที่อยู่แถวนั้น พวกเขาไม่ค่อยพูดอะไรมาก ครั้งหนึ่ง ฉัน... ขอโทษ โอเค ฉันกลับมาแล้ว ฉันเลยไปบ้านอีกหลังหนึ่ง แล้วก็เอาของอร่อย ๆ ที่พวกเขาเคยชอบไปให้ เป็นขนมปังที่มีเมล็ดธัญพืช เยอะ ๆ รสชาติถั่ว ๆ หอม ๆ ที่พวกเขาชอบมาก แน่นอน ฉันไม่ได้ให้อาหาร พวกเขาจนอิ่มเกินไป เพื่อให้พวกเขายังมีเวลาออก ไปหาอะไรกินจากทะเลบ้าง อาจจะเป็นสาหร่ายทะเล หรือ อะไรก็ตามที่พวกเขากินได้ แล้วฉันก็คิดว่า "อ๋อ พวกเขาไม่รู้หรอกว่า ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน ฉันให้มันกับพวกเขาไม่ได้หรอก" แต่ในสมัยนั้น ฉันเคยเรียกชื่อราชาแห่ง ชาวนกนางนวล กลุ่มนั้น ตอนที่ฉันแอบ ให้อาหารพวกเขาบนหลังคา บ้านอีกหลังของฉัน แล้วฉันก็พูดว่า "โอ้ ท่านราชา นั่นนี่ ได้ยินฉันไหม? คุณรู้ไหมว่าฉันอยู่ที่ไหน? ฉันมีอาหารมาให้คุณ” โอ้ ทันทีเลย มันนานแค่ไหนเหรอ? สองนาที และฉันอยู่ห่างจากชายหาด ที่พวกเขาอยู่มาก ทันทีทันใดนั้น พวกเขาก็บินมา อย่างรวดเร็วและมาถึงบ้านของฉัน ฉันไม่คาดคิดมาก่อนเลย ตอนนั้นฉันไม่มีอาหาร อยู่ในมือเลยด้วยซ้ำ ฉันเลยบอกว่า "โอเค เดี๋ยว ๆ เดี๋ยวสักครู่ ฉันจะเอามาให้" และพวกเขาก็รออย่างเงียบ ๆ ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีเสียงรบกวน ไม่มีเลย – เงียบสนิท พวกเขารู้ว่าฉันอาจกำลังเดือดร้อน อ้อ แล้วฉันก็ให้อาหารพวกเขา แต่ฉันไม่กล้าทำแบบนั้น ตลอดเวลา เพราะ ถ้าคุณอาศัยอยู่ใกล้เมือง หรือในชุมชน ผู้คนไม่ได้รับอนุญาต ให้อาหารชาวนกป่า พวกเขาถึงกับแนะนำไม่ให้ทำด้วยซ้ำ มิเช่นนั้น ฉันก็จะเลี้ยงมากเกินไป ฉันให้อาหารชาวกระรอก ชาวจิ้งจอก ชาวหนู ชาวแมว ชาวแมวป่า และชาวสกั๊งค์ ชาวสัตว์ทุกชนิดที่เข้ามา เมื่อก่อนมันก็เป็นแบบนั้น แล้วแบบนี้ที่มี... เรียกว่าอะไรนะ? – พวกที่มีเข็ม จำนวนมากอยู่บนตัว ฉันลืมไปแล้วว่ามันเรียกว่าอะไร ฉันลืมไปแล้ว ฉันให้อาหารพวกเขาด้วย พวกเขาก็มาด้วยเช่นกัน และมันก็ตลกดี พวกเขาตัวเล็กมาก แต่พอพวกมันมาถึงบ้าน ของคุณ บริเวณระเบียง ถ้าระเบียงของคุณเป็นหิน หรือแผ่นหิน พวกเขาจะส่งเสียงดังมาก เวลาเดิน "ปอม ปอม ปอม ปอม" แบบนั้น ชาวเม่น ฉันคิดว่านะ ชาวเม่น คล้ายกัน หน้าตาคล้ายกัน บางตัวก็ตัวใหญ่ บางตัวก็ตัวเล็ก แต่ส่วนใหญ่ที่เข้ามาหาฉันนั้น อยู่บริเวณใกล้เคียง ในพุ่มไม้ใกล้ ๆ และพวกเขาก็ตัวเล็ก มันเหมือนกับกำปั้นของคุณ หรือพวกเขาอาจจะเป็นทารก ฉันไม่ได้ค้นคว้าเกี่ยวกับ ชาวสัตว์หรืออะไรเลยมากนัก ฉันก็แค่รักพวกเขา ดังนั้น ถ้าฉันเจอใครและ สามารถให้อาหารพวกเขาได้ ฉันก็จะให้อาหารพวกเขา ฉันคิดถึงพวกเขามากเหลือเกิน ฉันคิดถึงชาวสัตว์ป่า ฉันคิดถึงชาวสุนัขของฉัน คิดถึงชาวนกของฉันเหลือเกิน พวกเขาก็คิดถึงฉันเหมือนกัน แต่ อย่างน้อยเราก็ติดต่อกันได้ภายใน เอาล่ะ เราอย่าคุยเรื่อง พวกนั้นกันมากนัก เพราะ ฉันจะคิดถึงพวกเขามากเกินไป ดังนั้นทุกครั้งที่ฉันเห็นชาวสัตว์ บาดเจ็บ ถูกทารุณกรรม หรือถูกละเลย หรือถูกรังแกอย่าง โหดร้าย ฉันรู้สึกราวกับว่า นั่นคือชาวสัตว์ของฉันเอง ฉันรู้สึกแย่มาก ฉันรู้สึกหมดหนทางเหลือเกิน
ดูเหมือนว่าการทารุณกรรมสัตว์ กำลังเพิ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา มีการประเมินว่ามีสัตว์ ประมาณ 10 ล้านตัว ตายจากการถูกทารุณกรรม หรือความโหดร้ายทุกปี ข้อมูลนี้มาจากรายงาน ของ ASPCA (สมาคมป้องกัน การทารุณกรรมสัตว์ แห่งอเมริกา) แต่ในกรณีเหล่านี้ยังมีเหยื่อ อีกกลุ่มหนึ่ง นั่นคือเด็ก ๆ ที่เห็นเหตุการณ์การทารุณกรรม จากการศึกษาของ FBI (สำนักงาน สอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา) พบว่าเด็กที่อยู่ในสภาพแวดล้อม ที่มีการทารุณกรรมสัตว์จะได้รับ ผลกระทบทางจิตใจอย่างรุนแรง เกิดภาวะชาชินต่อความรุนแรง และมีแนวโน้มสูงที่จะแสดง พฤติกรรมรุนแรงเองด้วย พีตา (องค์กรเพื่อการปฏิบัติ ต่อสัตว์อย่างมีจริยธรรม) ได้ส่งนักสืบปลอมตัวเข้าไป ในสถานที่แห่งนี้ และ ได้บันทึกภาพที่น่าตกใจ ด้วยกล้องที่ซ่อนไว้ ซึ่งพวกเขาอ้างว่า แสดงให้เห็นนกแก้ว เกือบ 10,000 ตัว ถูกขังอยู่ในกรงสกปรก เมื่อพูดถึงการทำโรงงานฟาร์ม การกักขังอย่างสุดขีดคือ หัวใจสำคัญของการเลี้ยงสัตว์แบบนี้ เหมือนไก่ที่ถูกบังคับให้อยู่รวมกัน อย่างแออัดจนกางปีกไม่ได้ และหมูที่ถูกขังอยู่ในกรงเล็กมาก จนหันตัวไม่ได้ด้วยซ้ำ เมื่อไม่นานมานี้ นักสืบขององค์กร แอนนิเมิลอีควอลิตี้ได้บันทึกภาพ โรงเพาะพันธุ์หมูแห่งหนึ่ง ซึ่ง แม่หมูถูกบังคับให้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ ในกรงที่มีขนาดใหญ่ กว่าตัวของพวกมันเพียงเล็กน้อย เราเดินไปด้านหลัง สนามกีฬาที่ใช้แสดงช้าง และพบลูกช้างตัวนี้ และเขามีแผลฉีกขาด สีแดงขนาดใหญ่ที่ขมับ นอกจากนี้เขายังขาหักด้วย ส่วนอีกตัวถูกล่ามโซ่ไว้ เขาดูผอมแห้งมาก เหลือแต่กระดูกและหนัง และนี่คือสภาพช้างที่ แย่ที่สุดเท่าที่ฉัน เคยเห็นในประเทศไทย ทั้งหมดนี้ก็เพื่อความบันเทิงนั่นเอง ฯลฯ...
ชาวสัตว์ ก็เหมือนเด็ก ๆ ลองนึกภาพดูสิว่า ถ้าลูกของคุณ หรือเด็กคนไหนก็ตาม ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น เด็กคนนั้นจะรู้สึก หวาดกลัวและตกใจมากแน่ ๆ และหัวใจของพวกเขาจะรู้สึก เจ็บปวดและหวาดกลัวอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากไม่มีใครอยู่รอบข้างคอย ปกป้องหรือช่วยเหลือพวกเขา ฉันรู้สึกหมดหนทางเหลือเกิน ฉันรู้สึกว่าฉันไม่เคย... ไม่เคยทำอะไรให้โลกใบนี้ มากพอเลย สำหรับ ความทุกข์ทรมานที่ไม่เป็นธรรม ที่เกิดขึ้นกับผู้ที่ไร้ทางสู้ เช่น เด็ก ๆ ทารก ชาวสัตว์ ผู้ตกเป็นเหยื่อของสงคราม และเหยื่อของพวกอันธพาล เหยื่อของพวกค้ามนุษย์ทุกประเภท และเรื่องอื่น ๆ อีกมากมาย ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยทำได้ดีพอ ฉันทำได้ไม่มากพอ ฉันไม่เคยอยากอยู่ในโลกนี้เลย แต่ฉันบอกกับตัวเองว่า "อย่างน้อยถ้าฉันอยู่ต่อ ฉันก็จะ ได้ทำอะไรสักอย่าง ช่วยเหลือคน ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้" ดังนั้น ฉันจึงยังอยู่ที่นี่ และฉันขอบคุณพระเจ้าที่ ทรงอนุญาตให้ฉันทำทุกอย่าง ที่ทำได้ด้วยพระคุณของพระองค์ และที่ฉันยังคงอยู่ที่นี่ เพื่อช่วยเหลือทุกคน เอาล่ะ นี่คือส่วนหนึ่ง จากบันทึกประจำวันของฉัน ที่ฉันอาจจะส่งให้คุณ อย่างน้อยมันก็อาจจะ ทำให้คุณเพลิดเพลิน หรือ เตือนให้คุณใจดีกับชาวสัตว์ ที่ไร้ที่พึ่ง หรือทารกในครรภ์ หรือแม้แต่ในครรภ์ของคุณเอง เพื่อให้คุณคิดถึง การปกป้องเทวดาตัวน้อย ในร่างกายของคุณ และบำรุงเลี้ยงเขาหรือเธอ เมื่อเขาหรือเธอคลอดออกมา ขอพระเจ้าทรงคุ้มครองพวกเขา และทรงทำให้พวกเขากลายเป็น พลเมืองที่ดีที่สุดตามที่ คุณปรารถนาสำหรับโลกใบนี้ ฉันคิดว่าวันนี้คงจบแค่นี้ก่อนนะ มันเกิดขึ้นเองโดยไม่ได้วางแผน ไว้ล่วงหน้าเลย ทั้งๆ ที่ฉันตั้งใจ จะนำเสนอการสนทนาของฉัน กับพระราชาให้พวกคุณฟังอยู่แล้ว แต่บางครั้ง ฉันก็ รู้สึกเขินอายเล็กน้อย เพราะเมื่อพวกท่านมา พวกท่านก็ชมฉันมากเกินไป และรักฉันมาก และแสดงความเคารพและ ความรักต่อฉันมากมาย และฉันก็รู้สึกอายด้วยเช่นกัน แต่ไม่เป็นไร ฉันบอกแล้ว ว่าต้องพูดความจริง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แต่บางครั้งฉันก็ไม่มีเวลาเสมอไป ฉันไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ พอได้เห็นและพูดคุย กับพวก (ชาว) นก แล้วถึงได้พูดแบบนี้ โดยปกติแล้วฉันจะไม่ขอให้พวกเขา มาหรือทำอะไรแบบนั้น พวกเขามากันตลอดเวลาเลย บางครั้งแม้กระทั่ง ดึกดื่น – พวกเขาควรจะออกไป นอนหลับไกล ๆ แล้ว หรือตอนเช้าตรู่ – พวกเขาไม่ควรตื่นเช้าขนาดนั้น ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น แต่พวกเขาก็ยังตื่นและ มาบอกข่าวดีให้ฉันฟัง เกือบทุกวัน ฉันได้ยินข่าวดี ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่มากกว่าวันละครั้ง แต่อย่างน้อยฉันก็รู้สึก ขอบคุณพระเจ้าที่ทรงปลอบโยน จิตใจฉันในบางแง่มุม ขอบพระคุณ ท่าน ขอบพระคุณมาก ๆ มาปา ของฉัน ขอบพระคุณ พระเจ้า พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ ทรงพลังที่สุด พระเจ้าผู้ทรงอำนาจสูงสุดยิ่ง ผู้ทรงเมตตาสูงสุดยิ่ง ผู้ทรงกรุณาสูงสุดยิ่ง ผู้ทรงรักสูงสุดยิ่ง ผู้ทรงเมตตาสูงสุดยิ่ง ผู้ทรงกรุณาสูงสุดยิ่ง ขอบคุณที่ทรงประทานพรแก่พวกเรา ทุกคนบนดาวเคราะห์อันน่าเวทนานี้ อย่างน้อยก็ยังมีสักที่บนโลกใบนี้ ที่ผู้คนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ พวกเขาไม่รู้ว่า พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ฉันบอกพวกเขาถึงวิธีที่จะใช้ชีวิต อย่างมีความสุขและราบรื่นตลอดไป แต่มีคนฟังไม่มากนัก ท่าน ฉันขอโทษอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เรายังคงขอบคุณพระองค์ สำหรับความรักไร้เงื่อนไขของพระองค์ ขอให้พระองค์ทรงพ้นจากความ ทุกข์ใจทั้งปวงที่ทรงรู้สึกเมื่อ เห็นลูก ๆ ที่รักของพระองค์ ต้องตกอยู่ในสถานที่ที่เลวร้าย ที่สุดที่ไม่มีใครคาดคิด และ ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส ฉันกำลังพยายามอย่างหนัก ท่าน! โปรดเมตตาต่อพวกเราทุกคนด้วย ขอบพระคุณ ท่าน อาเมน Photo Caption: “ความงามมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ที่นี่ ที่นั่น ในน้ำ ในอากาศ”
